poniedziałek, 9 listopada 2015

Pierwsza pomoc przedweterynaryjna – część II

W poprzedniej części cyklu „pierwsza pomoc przedweterynaryjna” opisałam normy życiowe psa, specyfikę resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz manewru Helmlicha KLIK. W drugiej części opiszę procedury postępowania w nagłych wypadkach.

Oparzenia


Na szczęście oparzenia termiczne nie zdarzają się zbyt często, Mimo wszystko warto wiedzieć, jak postępować w danej sytuacji. Szybka interwencja może powstrzymać dalsze uszkodzenia skóry, a także przyśpieszyć późniejszy proces rekonwalescencji.

Co trzeba zrobić? Jak najszybciej polać oparzone miejsce zimną wodą, bądź wykonać okład z kostek lodu. W ten sposób zmniejszymy temperaturę wokół zranienia, co zatrzyma degenerację tkanek. Zimny okład jest też potrzebny w celu ukojenia bólu. Możemy wykonać go z kostek lodu bądź dowolnego produktu, który akurat mamy w zamrażarce. Pamiętajmy przy tym, że mrożonka nie może bezpośrednio dotykać skóry zwierzęcia. Okręćmy ją w ręcznik kuchenny lub w czyste, bawełniane ubranie.

Miejsce oparzenia schładzamy przez ok. 15 do 20 minut. Pies z pewnością będzie przestraszony, dlatego warto go uspokajać. Mówmy do niego spokojnym głosem, głaszczmy i w miarę możliwości przytulajmy.

Po wstępnym ochłodzeniu miejsca oparzenia natychmiast skontaktujmy się z weterynarzem. Pamiętajmy, że nawet niewielkie oparzenia pierwszego stopnia wymagają konsultacji.


Wypadki komunikacyjne


Przed udzieleniem pierwszej pomocy sprawdzamy parametry życiowe zwierzęcia. Zmierzymy puls, oceniamy kolor błon śluzowych i sprawdzamy oddech. W razie potrzeby wykonajmy resuscytacje krążeniowo oddechową. KLIK

Jeśli czynności życiowe są stabilne, szukamy złamań i krwotoków.

Złamania – są bardzo częstym następstwem wypadków komunikacyjnych. Złamane kończyny należy usztywnić. Jako usztywnienie mogą nam posłużyć dwa kawałki patyka bądź deski. Przykładamy je do kończyny i owijamy bandażem. Co ważne, złamanie zawsze usztywniamy w pozycji zastanej. W żadnym wypadku nie poruszamy łapy i nie staramy się doprowadzić jej do pozycji naturalnej.

W przypadku złamań otwartych nie stosujemy usztywnień. Ranę owijamy szmatką bądź bandażem, starając się zatamować ewentualne krwawienie.

Krwawienie – tamujemy je opatrunkiem uciskowym, które zakładamy powyżej rany. Ciemno czerwona krew świadczy o krwotoku powierzchniowym. Jednak jasne zabarwienie to z reguły bardzo niebezpieczny krwotok tętniczy. Rana musi być jak najszybciej zatamowana, a pies przewieziony do kliniki weterynaryjnej.


Wychłodzenie/hipotermia


Do wychłodzenia dochodzi najczęściej w okresie jesienno-zimowym, gdy pies nieoczekiwanie wskoczy do zimnej wody. Nawet krótkotrwała kąpiel podczas ujemnych temperatur może wychłodzić ciało zwierzęcia. Dlatego należy je jak najszybciej ogrzać (np. okryć psa ciepłym kocem, podać ciepłe jedzenie).

Jeśli pies jest mocno wyziębiony, warto zmierzyć temperaturę jego ciała. W skrajnych wypadkach może dojść do hipotermii. Jej głównym objawem (oprócz obniżonej temperatury) jest 
  • płytki oddech, 
  • dezorientacja,
  • drgawki. 


W tej sytuacji musimy jak najszybciej ogrzać czworonoga i skontaktować się z weterynarzem.


Udar cieplny


Do udaru cieplnego dochodzi najczęściej przez nieodpowiedzialnych właścicieli, którzy zamykają swoje psy w nagrzanych samochodach. Pies ma ograniczone możliwości termoregulacji organizmu, a udar cieplny może nastąpić już po kilkunastu minutach przebywania w ciepłym, dusznym pomieszczeniu.



Widocznym objawem udaru cieplnego jest:

  • przyspieszony oddech, 
  • podniesiona temperatura ciała, 
  • zaczerwienienie lub nadmierna bladość dziąseł. 


W tej sytuacji zaleca się przeniesienie psa do cienia i wykonywanie chłodzących okładów.  Na początek chłodzimy wodą kończyny psa. Dobrze sprawdzają się zarówno zimne okłady jak i polewanie chłodną wodą. Jeśli to nie pomoże, spróbujmy zwilżyć uszy oraz ogon.

Zachowajmy zdrowy rozsądek i umiar, bowiem zbyt szybka zmiana temperatur może wywołać szok termiczny.

Po kilku minutach chłodzenia temperatura ciała psa powinna wrócić do normy. Jednak zaleca się późniejszą kontrolę weterynaryjną.


Wstrząs


Do wstrząsu może dojść na wskutek udaru cieplnego, wypadku komunikacyjnego, krwotoku, intensywnego stresu bądź silnego osłabienia związanego z chorobami lub zatruciami pokarmowymi.

Objawy towarzyszące to:

  • Nieregularny i słaby puls.
  • Bezwład ciała.
  • Obniżona temperatura.
  • Przyspieszony, bardzo płytki oddech.
  • Bladość błon śluzowych.
  • Zasinienie języka (wywołane niedotlenieniem ciała)
Wstrząs jest bardzo groźnym zjawiskiem, które może doprowadzić do śmierci zwierzęcia. Dlatego konieczny jest jak najszybszy transport do weterynarza. W razie potrzeby należy zatamować ewentualne krwawienie, nakryć psa kocem i delikatnie przetransportować. Ważna jest też pozycja ciała podczas przewożenia. Zaleca się, by tył psa był ułożony nieco wyżej (możemy podłożyć poduszkę bądź koc). Dzięki temu ułatwimy dopływ krwi do narządów wewnętrznych.


Psia apteczka pierwszej pomocy


Każdy psiarz powinien posiadać przynajmniej jedną apteczkę pierwszej pomocy. Podstawowe wyposażenie apteczki obejmuje
  • Kompres opatrunkowy
  • Bandaż elastyczny.
  • Bandaż ściągający.
  • Plaster w rolce (bez opatrunku).
  • Waciki.
  • Lateksowe rękawiczki.
  • Jednorazową strzykawkę
  • Grzebień do wyczesywania kleszczy i pcheł.
  • Pęsetę.
  • Kleszczołapkę.
  • Pętlę do zabezpieczenia pyska.


Taką apteczkę warto mieć zarówno w samochodzie jak i w domu. Możemy ja też uzupełnić o:
  • Wodę utlenioną.
  • Leki przeciw biegunce (np. smecta).
  • Węgiel.
  • Termometr elektroniczny.
  • Kaganiec uzdowy.

Uwaga: Podczas udzielania pierwszej pomocy musimy też zadbać o siebie. Jest to szczególnie istotne, gdy pies został ofiarą wypadku komunikacyjnego lub ma złamaną kończynę. Czworonogi odczuwające silny ból przeważnie są w stanie szoku i mogą nas ugryźć. Dlatego przed udzieleniem pierwszej pomocy oceńmy ryzyko, a w razie potrzeby załóżmy kaganiec. Pysk możemy też zabezpieczyć za pomocą pętli dołączonej do apteczki pierwszej pomocy (w apteczce powinna znajdować się ilustrowana instrukcja obsługi).



7 komentarzy:

  1. Z niecierpliwością czekam na kolejną część.:)

    OdpowiedzUsuń
  2. Kolejny ważny post. Taka psia apteczka by mi się przydała, ale nie mam pojęcia, gdzie można taką znaleźć. Czytając to, aż mi się głupio zrobiło, że na wszelkie wyjazdy czy wycieczki nie zabieram nic podobnego, ani dla człowieka, ani dla Psa. Chyba czas to zmienić.

    Pozdrawiamy E&D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Apteczki możesz kupić przez internet - koszt nie powinien przekroczyć 30 zł. Ja kupiłam taką http://www.zoologiczny.sklep.pl/Trixie_Apteczka_pierwszej_pomocy_dla_psa__28_291_501___7492?gclid=CIa42Z7rhskCFQgXwwod15cNuA

      Usuń
    2. Dzięki, muszę się zaopatrzyć :).

      Usuń
  3. Bardzo przydatny poradnik :-) !
    Tą część przeczytałam ze szczególną uwagą, niestety mi się kiedyś zdarzyło oparzyć psa.
    Podszedł akurat, gdy próbowałam zupy, a właściwie chciałam jej spróbować, bo wylała się z łyżki na ucho Terrora. Na szczęście nic poważnego się nie stało, zaczerwienienie zniknęło po kilkunastu minutach.

    OdpowiedzUsuń
  4. Bardzo przydatny post!
    Aż muszę to sobie zapisać :)
    Takie posty bywają naprawdę na wagę złota!

    Pozdrawiamy!

    OdpowiedzUsuń
  5. Wydrukowane i powieszone na lodówce :) mam nadzieje że nigdy się nie przyda. Niestety ja w swoim życiu już miałam trochę wypadków psich i kocich, a to rozerwanie skóry, złamania łapek czy nawet ściągania szwów. :) super że piszesz o pierwszej pomocy dla psiaków. Czekamy na następne posty :)

    OdpowiedzUsuń